szczątki ()
, ,
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) pozostałości ciała człowieka lub zwierzęcia (1.2) kawałki wraku pojazdu, samolotu albo ruina budowli (1.3) potomkowieJan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 4.
(2.1) , i od: szczątek
(1.1-2) , (2.1)
(1.1) prochy
szcząt , szczątek , szczątkowość szczątkowy, doszczętny szczątkowo, doszczętnie
(1.3) → dziecko
angielski: (1.1) remains francuski: (1.1) détritus rosyjski: (1.1) останки ; (1.2) останки , остатки ukraiński: (1.1) рештки