maruda () ,
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskoosobowy (1.1) osoba mająca skłonności do marudzenia, ględzenia (1.2) osoba mająca skłonności do kapryszenia, grymaszenia i narzekania (1.3) człowiek wykonujący wszystko w bardzo powolnym tempie, marudnie rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) demon żeński dręczący niemowlaki i doprowadzający je do płaczuPaweł Zych, Witold Vargas: Bestiariusz słowiański
(1-2)
(1.1) Ruda maruda marudzi na uda.
(1.1) bałaguła, ględa, gaduła, gderacz, nudziarz, męczydusza, papla; mantyka (1.2) burczymucha, gderacz, jęczydusza, kwękacz; neutralnie grymaśnik, kapryśnik, chimeryk, malkontent, utyskiwacz, tetryk, zrzęda; upierdliwiec; śledziennik (1.3) maruder, guzdralski, guzdrała, grzebała, grzebuła, lelum polelum, ślamazara, śpiący rycerz / śpiąca królewna
(1.3) żywe srebro
(1.3) spóźnialski, spóźnialska
maruderstwo , maruder , maruderka , marudność , marudzenie , pomarudzenie , zamarudzenie marudzić , pomarudzić , zamarudzić marudny marudnie
angielski: (1.2) whiner białoruski: (1.3) маруда kaszubski: (1.1) nôskwarnik , gniota ukraiński: (1.3) маруда