czkać () ,
czasownik niedokonany (1.1) wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę
(1.1)
(1.1)
czkanie , czkawka czknąć
angielski: (1.1) hiccup białoruski: (1.1) ікаць bułgarski: (1.1) хълцам chorwacki: (1.1) štucati czeski: (1.1) škytat esperanto: (1.1) singulti estoński: (1.1) luksuma fiński: (1.1) nikotella francuski: (1.1) hoqueter macedoński: (1.1) ика niemiecki: (1.1) schlucksen nowogrecki: (1.1) λυγγάζω portugalski: (1.1) soluçar rosyjski: (1.1) икать rumuński: (1.1) sughița słowacki: (1.1) štikútať turecki: (1.1) hıçkırmak węgierski: (1.1) csuklik wilamowski: (1.1) śłuka włoski: (1.1) singhiozzare