Bartek

Bartek ()

,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) od: Bartłomiej (1.2) od: Bartosz

(1.1-2)

(1.1-2) Dopiero gdy lekarz potwierdził jej słowa, uwierzyłem – mówi Artur Wawrzyniak, 29-latek, ojciec dziewięciomiesięcznego Bartka. (1.1-2) Cześć, jestem Bartek i pochodzę z Warszawy.

(1.1-2) • dąb Bartek

(1.1) Bartuś, Bartłomiejek (1.2) Bartuś, Bartoszek

Bartłomiej , Bartłomiejek , Bartosz , Bartoszek , Bartuś Bartkowy, Bartoszowy, Bartłomiejowy, Bartusiowy

nie rób Bartka z chlebaJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 49.

(1.1) (1.2)

angielski: (1.1) Bart, Barty; (1.2) Bart, Barty