__TOC__ πληγή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rana, obrażenie, skaleczenie, wrzód (1.2) rana, klęska, nieszczęście (1.3) plaga, nieszczęście
(1) F29
(1.1) χαίνουσα πληγή, ανοιχτή πληγή → rana otwarta (1.3) πληγή του έιτζ → plaga AIDS
(1.1) τραύμα, έλκος (1.2) ατυχία, δυστυχία (1.3) συμφορά, δεινό
πληγιάζω, πληγώνω, πληγώνομαι πληγωμένος πλήγιασμα , πλήγμα , πλήγωμα
ξύνω παλιές πληγές, ξύνω πληγές → jątrzyć rany πληγές του Φαραώ → plagi egipskie
πληγή () plēgē
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uderzenie
forma dorycka πλαγά