trywialny ()
, ,
przymiotnik (1.1) niewyszukany, pospolity (1.2) oczywisty i banalnie łatwy
(1)
(1.1) Ze wspomnień i pamiętników wiadomo, że dosadność ta nie była pozą: Huysmans tak samo pisał, jak mówił, nie stroniąc od gwary ulicznej i wyrażeń uchodzących podówczas za trywialneJulian Rogoziński, przedmowa [w:] "Na wspak" J.-K. Huysmansa, Czytelnik 1976, s. 10.. (1.2) Rebelianci wykryli naszą obecność – odparł spokojnym tonem Vader, jakby zastanawiał się nad trywialnymi kwestiami.
(1.1) ordynarny, prostacki
trywialnie trywialność , trywializowanie trywializować
<
angielski: (1.1) trivial arabski: (1.1) عادي, مبتذل, زهيد bułgarski: (1.1) тривиален czeski: (1.1) triviální duński: (1.1) trivial; (1.2) trivial esperanto: (1.1) triviala; (1.2) triviala francuski: (1.1) trivial hiszpański: (1.1) trivial norweski (bokmål): (1.1) triviell; (1.2) triviell norweski (nynorsk): (1.1) triviell; (1.2) triviell portugalski: (1.1) trivial rosyjski: (1.1) тривиальный szwedzki: (1.1) trivial