bida ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) lub bieda
(1.1)
(1.1) – Co u ciebie? – E, stara bida.
bieda
bida z nędzą • nie bój bidy
(1.1)
bida ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) życie
bida ()
rzeczownik (1.1) życie
bida ()
czasownik przechodni (1.1) czekać, odczekiwać, wyczekiwać ( sposobności)
(1.1) att bida, bidar, bidade, bidat, bida!, pres. part. bidande, perf. part. -
(1.1) bida sin tid → czekać na stosowny moment
(1.1) vänta, invänta, avvakta
bidan, bidande förbida