obfitość () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś
(1)
(1.1) Nie będą już wiedzieli o obfitości w tym kraju wskutek głodu, który potem nadejdzie, bo będzie to głód bardzo ciężkiKsięga rodzaju 41,31, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Czesław Jakubiec).. (1.1) Wiedział, gdzie najłatwiej poławiają się kiełbie i płotki, lub w największej obfitości mieszkają szczupaki, u jakich brzegów raki najgęściej obsiadają podwodne mchy i kamienie, w jakiej porze dnia i roku jakie gatunki ryb na jakie biorą się przynętyEliza Orzeszkowa, Cham.. (1.1) Mamy szczęście, że żyjemy w kraju pokoju i obfitości.
(1.1) dostatek, bogactwo, dobrobyt, zasobność, bujność
obfity obficie obfitować
róg obfitości
angielski: (1.1) abundance, profusion, plenitude, plenty, opulence arabski: (1.1) وفر , وفرة baskijski: (1.1) oparotasun, narotasun, ugaritasun bułgarski: (1.1) обилност duński: (1.1) overflod , overmål , væld gocki: (1.1) 𐌿𐍆𐌰𐍂𐌰𐍃𐍃𐌿𐍃 hiszpański: (1.1) abundancia , opulencia interlingua: (1.1) abundantia jidysz: (1.1) רײַכקייט (rajchkejt) kaszubski: (1.1) bòkadosc łaciński: (1.1) plenitas , plenitudo nowogrecki: (1.1) αφθονία , πλησμονή rosyjski: (1.1) изобилие sanskryt: (1.1) विभूति włoski: (1.1) dovizia