politruk ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) oficer polityczny w dawnej armii radzieckiej bądź w armiach innych państw komunistycznych; (1.2) osoba zajmująca się szerzeniem propagandy
(1.1-2)
(1.1) Wydelegowani politrucy, agitatorzy i lektorzy prowadzą z ludnością rozmowy uświadamiające.
(1.1-2) propagandzista / propagandysta
politructwo politruczyć politruczy
политру́к skrót od полити́ческий руководи́тель 'przewodnik polityczny'
angielski: (1.1) political instructor białoruski: (1.1) палітрук hiszpański: (1.1) comisario político rosyjski: (1.1) политру́к ukraiński: (1.1) політкерівни́к , політру́к