bander ()
(1)
czasownik przechodni (1.1) bandażować, obandażować (1.2) opasać (1.3) naprężać, napinać czasownik nieprzechodni (2.1) stawać (komuś), mieć wzwód
(1) (2)
(2.1) Lui il bande quand il veut, et moi, quand je peux. → Jemu staje, kiedy on chce, a mnie, kiedy mogę.
(1.3) bander un arc → napinać łuk (2.1) faire bander (quelqu'un) → jarać (kogoś), pasić kogoś
bande, bandeau