erwischen ()

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony (1.1) przyłapać, złapać

(1.1)Wiktionary.de, erwischen (Konjugation), 2020 erwisch|en (erwischt), erwischte, erwischt (haben)

(1.1) Frau Bichler hat sich im Schrank versteckt, um ihren Mann bei einer Affäre mit der schönen Madlen zu erwischen. → Pani Bichler schowała się w szafie, aby przyłapać swojego męża na romansie z piękną Madlen.

Erwischen

(1.1)