finał ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) koniec, zakończenie (1.2) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek (1.3) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego (1.4) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
(1.1-4)
(1.1) W finale Ligi Światowej siatkarzy w 2012 r. reprezentacja Polski pokonała reprezentację Stanów Zjednoczonych 3:0.
(1.1) finał prac • tragiczny finał (1.2) finał mistrzostw świata • finał rozgrywek • droga do finału • wejść do finału • uczestniczyć w finale
(1.1) koniec
finisaż , finalista , finalistka , finalizowanie finalizować finałowy, finalny finalnie
znaleźć swój finał w sądzie
< → końcowy
angielski: (1.1) final, end, ending; (1.2) final; (1.3) finale; (1.4) finale bułgarski: (1.1) финал ; (1.2) финал niemiecki: (1.1) Finale ; (1.2) Finale , Schlussrunde ; (1.3) Finale , Schlusssatz ; (1.4) Finale , Schlusssatz nowogrecki: (1.1) τέλος ; (1.4) φινάλε słowacki: (1.1) finále węgierski: (1.1) finálé; (1.4) finálé