słuchawki ()
, ,
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha
(2.1) ; , i od: słuchawka
(1.1) ,
(1.1) Ojciec siedział w swoim kącie i na uszach miał słuchawki „Tonsilu”, pomagające przy dyskretnym oglądaniu telewizji. Tym razem jednak służyły mu one jako osłona przeciwdźwiękowa.
angielski: (1.1) headphones, earphones chorwacki: (1.1) slušalice czeski: (1.1) sluchátka duński: (1.1) hovedtelefoner , høretelefoner , øretelefoner fiński: (1.1) kuulokkeet francuski: (1.1) casque audio, écouteurs hiszpański: (1.1) cascos , auriculares macedoński: (1.1) слушалки nowogrecki: (1.1) ακουστικά rosyjski: (1.1) нау́шники słowacki: (1.1) slúchadlá ukraiński: (1.1) наву́шники węgierski: (1.1) fülhallgató, fejhallgató