stroiciel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która stroi instrumenty muzyczne
(1.1)
strój , strojność przystroić strojny
angielski: (1.1) tuner baskijski: (1.1) gozatzaile białoruski: (1.1) настройшчык bułgarski: (1.1) акордьор czeski: (1.1) ladič duński: (1.1) stemmer francuski: (1.1) accordeur hiszpański: (1.1) afinador indonezyjski: (1.1) ahli penala litewski: (1.1) derintojas łotewski: (1.1) skaņotājs niemiecki: (1.1) Stimmer nowogrecki: (1.1) χορδιστής rosyjski: (1.1) настройщик słowacki: (1.1) ladič słoweński: (1.1) uglaševalec turecki: (1.1) akortçu ukraiński: (1.1) настроювач włoski: (1.1) accordatore