włóczyć ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) ciągnąć, wlec czasownik zwrotny niedokonany włóczyć się ( brak) (2.1) chodzić bez celu
(1.1) (2.1)
(1.1) Król kazał go włóczyć końmi. (2.1) Gdzie się włóczysz po nocy?
(1.1) ciągnąć, wlec
włóczęga /, włóczenie
angielski: (1.1) drag; (2.1) gallivant, galavant, roam, wander, knock about, knock around, meander, traipse, rove białoruski: (2.1) валачыцца, бадзяцца esperanto: (2.1) vagi hiszpański: (2.1) vagar, deambular, vagabundear jidysz: (2.1) אַרומדרייען זיך (arumdrejen zich), טליקען זיך (tliken zich) litewski: (2.1) maklinėti liwski: (2.1) immõr ailõ nowogrecki: (2.1) περιπλανιέμαι ukraiński: (1.1) волочити; (2.1) вештатись włoski: (1.1) strascicare; (2.1) andare a ramengo, fare la spola, gironzolare, vagare