fin ()

symbol (1.1) kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: język fiński

(1.1) kod ISO 639-1: fi, kod Glottolog: finn1318, kod Linguasphere: 41-AAA-a

fin ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj jednoosobowego jachtu mieczowego z ożaglowaniem typu ket;

(1)

(1.1) łódź

→ płetwa

francuski: (1.1) finn nowogrecki: (1.1) φιν

fin ()

, ,

rzeczownik (1.1) płetwa (u zwierzęcia) (1.2) płetwa (u nurka)

(1.1-2) fin; fins

finless, finny

fin ()

przymiotnik (1.1) czarnyThe New Bambara Grammar, t. 2, Centre de Littérature Evangélique, s. 106, 114. (1.2) ciemny

fin ()

przymiotnik (1.1) cienki (1.2) prawdziwy, czysty rzeczownik (2.1) koniec (2.2) cel

(1.2) urre fin

(1.1) mehe (2.1) amaiera (2.2) helburu

fintasun findu azken finean → koniec końców, wreszcie

fin ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) siano

fin ()

(1.1) kończyć, koniec, końcowy, w końcu

fini, finigi, finiĝi, ekfini, finfari fino, finaĵo, semajnfino, semajnofino fine, ĝisfine, finfine fina, finita, nefinita, senfina, finofara

fin ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) koniecAntoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 19, PB 2793/70.

(1.1) Tout a une fin. → Wszystko ma swój koniec.

finir fini fini fin de siècle

fin ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koniec

fin ()

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) koniec

fin ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koniec (1.2) cel fines

(1.1) El fin de la guerra fría y la desaparición de la Unión Soviética son dos fenómenos paralelos que cambiaron radicalmente el mundo. → Koniec zimnej wojny i zniknięcie Związku Radzieckiego są dwoma równoległymi zjawiskami/fenomenami, które zmieniły radykalnie świat.

final inicio

finalizar, finar, finarse, finir final final, finalidad, finalista, finalización finalmente al fin / por fin → w końcu, wreszcie, nareszcie • al fin y al cabo → koniec końców, wreszcie • con el fin de → w celu, celem

fin ()

przymiotnik (1.1) świetny, wyśmienity, doskonały rzeczownik (2.1) koniec, cel

(2.1) final

fin ()

przymiotnik (1.1) fiński

fin ()

przymiotnik (1.1) doskonały, świetny (1.2) czysty, bez skazy (1.3) drobny (1.4) cienki (1.5) subtelny, dyskretny (1.6) wytworny, elegancki

(1) fin, fint, fina

(1.1) En fin chans. → Świetna okazja. (1.1) Fin hörsel. → Wyostrzony (doskonały) słuch. (1.2) Fint silver. → Szczere srebro. (1.3) Fint snus. → Tabaka drobnoziarnista. (1.4) En fin tråd. → Cienka nić. (1.5) Fin ironi. → Subtelna ironia. (1.5) Jag gav honom en fin vink. → Dałem mu dyskretny znak. (1.6) En fin dam. → Elegancka pani. (1.6) En fin flicka. → Panna z dobrego domu. (1.6) Fint folk. → Lepsze towarzystwo. (1.6) Fina ord. → Wyszukane słowa. (1.6) Hon är av fin familj. → Ona jest z dobrego domu.

fin ()

rzeczownik (1.1) koniec