manewr () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej; (1.2) zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania (1.3) zręczne posunięcie
(1.1-3)
(1.1) Najczęstszym manewrem taktycznym jest rotacja jednostek tak w natarciu, jak i w obronie. (1.2) Wykonanie tego trudnego manewru wymaga od kierowcy sporego doświadczenia.
(1.2) manewr wymijania
(1.2) wolta (1.3) finta, podstęp, wybieg, chwyt
manewry , manewrowanie , manewrowy manewrować manewrowy
< < → ręka + działanie
angielski: (1.1) maneuver, manoeuvre, manoeuver, dywersyjny feint; (1.2) maneuver, manoeuvre, manoeuver; (1.3) maneuver, manoeuvre, manoeuver bułgarski: (1.1) маневра ; (1.2) маневра ; (1.3) маневра czeski: (1.1) manévr duński: (1.1) manøvre ; (1.2) manøvre ; (1.3) manøvre esperanto: manovro hiszpański: (1.1) maniobra , operación ; (1.2) maniobra ; (1.3) maniobra , artificio , artimaña , ardid interlingua: manovra litewski: manevras niemiecki: (1.1) Manöver ; (1.2) Manöver ; (1.3) Manöver , Winkelzug , Finte rosyjski: (1.1) манёвр słowacki: (1.1) manéver szwedzki: (1.1) manöver ; (1.2) manöver turkmeński: manýowr ukraiński: (1.1) маневр włoski: manovra