rudymentarny ()
, ,
przymiotnik (1.1) początkowy, elementarny, podstawowy, pierwotny (1.2) szczątkowy, zanikający
(1.1-2)
(1.1) Natomiast oczywiście sprawa jest tutaj natury rudymentarnej, dlatego że chodzi o prawo świadka do korzystania z pomocy pełnomocnika, co gwarantuje mu ustawa o sejmowej komisji śledczej. (1.2) Uprzątanie liści i wywożenie skoszonej trawy zubaża ten rudymentarny ekosystem, przez co konieczne jest podawanie sztucznych nawozów, a nieraz także podlewanie.
(1.1) początkowy, elementarny, podstawowy, pierwotny, rudymentalny (1.2) szczątkowy, zanikający, rudymentalny
rudyment , rudymentacja , rudymentarność rudymentalny rudymentarnie
(1.1-2) <
duński: (1.1) rudimentær hiszpański: (1.1) rudimentario; (1.2) rudimentario, residual, remanente ukraiński: (1.1) рудиментарний; (1.2) рудиментарний