samookaleczenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) celowe okaleczenie samego / samej siebie;
(1.1)
(1.1) Dyżurny pielęgniarz zamarł ze zgrozy na widok blizn po samookaleczeniach na przedramionach pacjentki.
(1.1) okaleczenie
samookaleczanie samookaleczać się , samookaleczyć się
angielski: (1.1) self-harm, self-mutilation duński: (1.1) selvskade hiszpański: (1.1) autolesión niemiecki: (1.1) Selbstverstümmelung nowogrecki: (1.1) αυτοβασανισμός ukraiński: (1.1) самоскалічення włoski: (1.1) autolesione