obserwator ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba dokładnie przyglądająca się czemuś, wnikliwie obserwująca coś (1.2) przedstawiciel państwa lub organizacji oficjalnie wysłany w celu śledzenia i zdawania relacji z istotnych wydarzeń (1.3) żołnierz śledzący działania wojenne w różnych fazach walki (1.4) pracownik naukowy badający przez obserwację zjawiska przyrody (1.5) człowiek przestrzegający zwyczajów
(1.1-4)
(1.1) widz, świadek (1.5) obserwant
(1.5) służbista
obserwować, zaobserwować obserwacyjny, obserwatorski, obserwowalny obserwacja , obserwowanie , obserwatorka , obserwatorium
angielski: (1.1) observer, beholder, watcher arabski: (1.1) شاهد, مراقب, راصد, ملاحظ białoruski: (1.1) назіральнік bułgarski: (1.1) наблюдател ; (1.2) наблюдател ; (1.3) наблюдател ; (1.4) наблюдател czeski: (1.1) pozorovatel duński: (1.1) observatør ; (1.2) observatør ; (1.4) observator esperanto: (1.1) observanto francuski: (1.1) observateur hindi: (1.1) प्रेक्षक interlingua: (1.1) observator kataloński: (1.1) observador łaciński: (1.1) speculator słowacki: (1.1) pozorovateľ węgierski: (1.1) megfigyelő włoski: (1.1) osservatore