orzecznik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) lekarz, który orzeka o stanie zdrowia rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) nieczasownikowa część orzeczenia imiennego;
(1) (2)
(1.1) Kiedy jesteś na zwolnieniu lekarskim, musisz liczyć się z możliwością wezwania do orzecznika ZUS.
(1.1) orzecznik lekarski ZUS • lekarz orzecznik • wezwanie do orzecznika (2.1) orzecznik przymiotnikowy / orzecznik przymiotny • orzecznik rzeczownikowy / orzecznik rzeczowny
orzeczenie orzeczniczka orzecznikowy orzekać , orzec orzecznikowo
czeski: (1.1) doplněk hiszpański: (2.1) atributo (parte de una oración atributiva) niemiecki: (2.1) Prädikativ nowogrecki: (2.1) κατηγορούμενο