biżuteria ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;
(1.1)
(1.1) Same szyją swoje ubrania i robią swoją biżuterię.
(1.1) czeska biżuteria
(1.1) biżuKatarzyna Malinowska, „Blogaskowy fejm”, czyli o języku blogerów modowych, w: Socjolekt, idiolekt, idiostyl. Historia i współczesność pod red. Urszuli Sokólskiej, Uniwersytet w Białymstoku, Białystok 2017, s. 175.
(1.1) bransoleta, brosza, klips, kolczyk, kolia, korale, naszyjnik, obrączka, pierścień, spinka, sygnet, wisiorek
biżuteryjny
(1.1) < < → pierścień < → palec
albański: (1.1) bizhuteri angielski: (1.1) jewel, jewelry, jewellery arabski: (1.1) مجوهرات czeski: (1.1) bižuterie duński: (1.1) bijouteri esperanto: (1.1) juvelaro francuski: (1.1) bijouterie , bijoux gudźarati: (1.1) ઝવેરાત (jhavērāta) hiszpański: (1.1) joyería , joyas , bisutería japoński: (1.1) 宝石類 (ほうせきるい, hōsekirui), 宝飾品 (ほうしょくひん, hōshokuhin), 装身具 (そうしんぐ, sōshingu) jidysz: (1.1) צירונג (cirung) kaszubski: (1.1) biżuteriô litewski: (1.1) bižuterija niemiecki: (1.1) Geschmeide nowogrecki: (1.1) κόσμημα nowopruski: (1.1) bižuterīja slovio: (1.1) dragcenost słowacki: (1.1) bižutéria suahili: (1.1) kito szwedzki: (1.1) juveler ukraiński: (1.1) біжутерія wilamowski: (1.1) biżuteryj włoski: (1.1) gioiello