górować () ,
czasownik niedokonany (1.1) dominować wysokością, wznosić się ponad (1.2) być położonym wyżej od kogoś lub czegoś (1.3) przewyższać innych w jakiejś dziedzinie, być lepszym, mieć przewagę (1.4) brzmieć głośniej, wyodrębniać się wśród innych głosów (1.5) strzelać ponad celem, mierzyć za wysoko (1.6) przechodząc przez płaszczyznę południka niebieskiego, znajdować się najwyżej nad horyzontem (1.7) wzbijać się, wzlatywać, wznosić się
(1.1-7)
(1.1) Wysmukła wieża ze złotym kurkiem na kilkumetrowym żelaznym krzyżu górowała nad niskimi domkami w małych ogródkach i ciasnymi uliczkami śródmieścia. (1.3) – Górował niewątpliwie nad mieszkańcami rejonów nadwiślańskich tym, czym górują nad nami Włosi, a czym my przewyższamy Anglosasów – mówi Przeździecki. – Mianowicie zdolnością uwodzenia słownego.
(1.1) kulminować (1.3) wyróżniać się, przodować, dominować
góra , górka , górowanie , pogórze górny, górski, górniczy góra
angielski: (1.1) tower above, tower over, overtower, loom over; (1.3) dominate, prevail, preponderate; (1.4) stand out; (1.5) aim too high, overshoot; (1.6) culminate; (1.7) soar esperanto: (1.3) domini włoski: (1.1) dominare, sovtastare