matrona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w starożytnym Rzymie zamężna kobieta, matka, mająca wysoką pozycję społeczną i utrzymująca czystość obyczajówSłownik kultury antycznej. Grecja – Rzym (red. Lidia Winniczuk), Wiedza Powszechna, Warszawa 1988, ISBN 83-214-0406-5, s. 279.; (1.2) stateczna i dostojna starsza kobieta wzbudzająca szacunek
(1.1-2)
(1.1) Pragnę widzieć ją oczyszczoną, taką jaką sobie wyobrażałem, dawną matronę rzymską pilnującą kolebki dziecięcia przy domowym ognisku, a nie szaloną niewiastę naszego wieku. (1.2) Panią i matronę poznać w niej było łatwo, która choć niewiastą, więc na pół wolną się czuła, zachowała powagę i wiarę w moc swoją.
< → matka
angielski: (1.1) matrona; (1.2) matron, matriarch, dowager francuski: (1.1) matrone hiszpański: (1.1) matrona ; (1.2) matrona łaciński: (1.1) matrona niemiecki: (1.1) Matrona portugalski: (1.1) matrona ukraiński: (1.1) матрона węgierski: (1.1) matróna; (1.2) matróna włoski: (1.1) matrona ; (1.2) matrona
matrona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) położna, akuszerka (1.2) kobieta przeprowadzająca rewizję osobistą u kobiet, rewidentka (1.3) matrona, matka rodziny
(1) matrona; matronas
(1.1) obstetra, comadrona, partera (1.2) revisora (1.3) matronaza, mujerona
matrón , matrono , matronaza matronal
matrona ()
rzeczownik (1.1) matrona
matre
matrona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mężatka (zwykle mająca dzieci) (1.2) matrona
(1) matron|a, ~ae
matrona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) matrona (także )
(1.1) matrona; matrone
(1.1) signora imponente, signora contegnosa