kwiczeć ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zakwiczeć, kwiknąć) (1.1) o świni: wydawać charakterystyczny głos (1.2) o człowieku: wydawać ostre dźwięki, o wysokim tonie
(1.1-2)
(1.1) piszczeć (1.1) drzeć się, piszczeć
kwiczenie , kwiczoł , kwik kwiknąć , zakwiczeć kwi
leżeć i kwiczeć
angielski: (1.1) oink, squeak; (1.2) squeal, squeak francuski: (1.1) grogner; (1.2) pousser des cris aigus hiszpański: (1.1) gruñir; (1.2) chillar, llorar litewski: (1.1) kvykti niderlandzki: (1.1) knorren niemiecki: (1.1) quieken; (1.2) quieken, qieksen wilamowski: (1.1) kwića; (1.2) kwića włoski: (1.1) grugnire