dziobać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( dziobnąć) (1.1) uderzać dziobem (1.2) jeść dziobem (1.3) uderzać czymś ostrym (1.4) jeść po trochu (1.5) uczyć się na pamięć (1.6) schlebiać komuś czasownik zwrotny niedokonany dziobać się ( dziobnąć się) (2.1) dziobać (1.1) jeden drugiego
(1.1) (2.1)
(1.1) dzióbać (1.2) dzióbać (1.3) dzióbać, nakłuwać, kłuć (1.4) dzióbać (1.5) dzióbać, wkuwać (2.1) dzióbać się
dziób, dziobek, dzióbek, dziobak, dziobanie, dziobiec, dziobnica, dziobnięcie, dziobówka dzióbać (się), dziobnąć (się), dzióbnąć (się) dziobaty, dziobkowaty, dzióbkowaty, dziobowaty, dziobowy
angielski: (1.1) peck białoruski: (1.1) дзяўбці, кляваць; (1.2) кляваць, дзяўбці; (1.3) дзяўбці bułgarski: (1.1) кълва; (1.2) кълва czeski: (1.1) zobat duński: (1.1) pikke; (1.2) pikke; (1.3) pikke francuski: (1.1) becqueter, picoter hiszpański: (1.1) picotear, picar nowogrecki: (1.1) ραμφίζω słowacki: (1.1) zobať turecki: (1.1) gagalamak ukraiński: (1.1) дзьобати