trening ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) proces poddawania organizmu rosnącym obciążeniom fizycznym w celu poprawienia cech motorycznych sportowca; (1.2) ćwiczenia z zakresu jakichś kompetencji, umiejętności
(1.1-2)
(1.1) Optymalny moment na spożycie białka przypada bezpośrednio po treningu. (1.2) Grupa in statu nascendi jest głównym bohaterem opisywanych w tej książce treningów interpersonalnych.
(1.1) trening autogeniczny • trening autogenny
treningówka , trener , trenerka , trenowanie , przetrenowanie , trenażer trenować, potrenować, przetrenować się treningowy, trenerski
trening czyni mistrza
(1.1-2) < → ćwiczyć
angielski: (1.1) training białoruski: (1.1) трэнінг , трэніроўка chiński standardowy: (1.1) 练习 (liànxí) duński: (1.1) træning ; (1.2) træning esperanto: (1.1) trejniĝo; (1.2) ekzerco, ekzercado niemiecki: (1.1) Training ; (1.2) Training norweski (bokmål): (1.1) trening ; (1.2) trening norweski (nynorsk): (1.1) trening ; (1.2) trening rosyjski: (1.1) тренировка szwedzki: (1.1) träning ; (1.2) träning