__TOC__ żar ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa (1.2) bardzo wysoka temperatura (1.3) gorące powietrze (1.4) silne emocje, gwałtowne uczucia
(1.1-4)
(1.1) Jedynym źródłem ciepła w starożytnych mieszkaniach był gorący żar w specjalnych misach.
(1.2) gorąco, spiekota, skwar, ukrop, upał
(1.2) mróz
pożar , żarliwość , żarówka , żarnik żarzyć się, rozżarzyć, rozżarzać żarliwy żarliwie
cudzymi rękami dobrze żar zagrzebywać
(→ palenie się bez płomieni) < Donald F. Reindl, Language Contact, German and Slovenian, dostęp na books.google.pl
angielski: (1.1) embers; (1.3) heat; (1.4) passion, ardour, fervour baskijski: (1.1) txingar francuski: (1.1) braise hiszpański: (1.1) brasa kaszubski: (1.1) rozbùch niemiecki: (1.1) Glut ; (1.3) Glut , Hitze ; (1.4) Glut nowopruski: (1.1) zarī osmański: (1.4) آتش (âteş) rosyjski: (1.1) угли sanskryt: (1.2) तपस् (tapas) ukraiński: (1.1) жар ; (1.2) жар ; (1.3) жар włoski: (1.2) ardore ; (1.4) ardore
żar ()
czasownik (1.1) odwiedzić