__TOC__ pantokrator ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) malarski sposób przedstawienia Chrystusa jako wszechwładcy i sędziego wszechrzeczy – z Biblią i gestem błogosławieństwa;
(1.1)
Pantokrator , pantokracja
(1.1) < → wszystko + władza
(1.1) pisownia od małej litery za: Halina Zgółkowa Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, tom 27, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 2000, ISBN 8387621854, s. 341
angielski: (1.1) pantocrator baskijski: (1.1) pantokrator hiszpański: (1.1) pantocrátor nowogrecki: (1.1) παντοκράτορας , παντοκράτωρ
pantokrator ()
rzeczownik (1.1) pantokrator