plac zabaw ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;
(1.1) ,
(1.1) Mała dziewczynka idzie z mamą na plac zabaw. (1.1) Na placu zabaw zostawiłem swój ulubiony napój.
(1.1)
angielski: (1.1) play-ground, playground, sandlot arabski: (1.1) ملعب baskijski: (1.1) jolastoki duński: (1.1) legeplads grenlandzki: (1.1) pinnguartarfik hiszpański: (1.1) parque infantil kaszubski: (1.1) jigrowi plac kataloński: (1.1) parc infantil niemiecki: (1.1) Spielplatz rosyjski: (1.1) де́тская площа́дка slovio: (1.1) igrasxte włoski: (1.1) campo giochi