__TOC__ Karmel ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna (1.1) pasmo górskie w północnym Izraelu; (1.2) zakon karmelitański, wszystko co związane jest z duchowością karmelitańską; (1.3) dom zakonny, klasztor karmelitów lub karmelitanek rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (2.1)
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Nawet poganie przyznawali Karmelowi charakter sakralnyDonato Baldi, W Ojczyźnie Chrystusa, Kraków 1993, str. 263.. (1.2) Nastawienie na kontemplację obejmuje całe życie Karmelu i scala jeDominik Wider, Ideał Karmelu w jego podstawowych wymiarach.. (1.3) Od dziecka zna wadowicki KarmelMira Majdan, Mimo wszystko zostałem księdzem.. (2.1) Karmel Volta pochodził spod WalencjiHenryk Fros, Księga imion i świętych, tom 6, Kraków 2007, str. 321..
karmelita , karmelitanka karmelicki, karmelitański
(1.1) (1.2) (1.3) (2.1) < <
(2.1) Chociaż spolszczona forma łacińskiego imienia nie zyskuje akceptacji Rady Języka Polskiegowww.rjp.pan.pl, to jednak funkcjonuje w kręgu chrześcijańskim, gdzie przyjmują je jako zakonne osoby konsekrowaneprowincja.panewniki.pl. Spotyka się je również w tekstach, w których o osobach z innych obszarów językowych, noszących to imię w formie obcej, pisze się, używając formy spolszczonej.
angielski: (1.1) Carmel esperanto: (1.1) Karmelo; (1.2) Karmelo łaciński: (1.1) Carmelus ; (1.2) Carmelus ; (1.3) Carmelus ; (2.1) Carmelus słowacki: (1.1) Karmel włoski: (1.1) Carmelo ; (1.2) Carmelo ; (2.1) Carmelo
Karmel ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny, nazwa własna (1.1) Karmel
karmelitka , karmelita , karmelitán , karmelitánka karmelitánsky, karmelitský