-ka ()
,
przyrostek (1.1) tworzy zdrobnienia rzeczowników rodzaju żeńskiego (1.2) tworzy rzeczowniki rodzaju żeńskiego
(1.1-2)
(1.1) baba + -ka = babka (1.1) trawa + -ka = trawka (1.2) Rumun + -ka = Rumunka (1.2) astronom + -ka = astronomka
-ek, -ko
Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 357.
białoruski: (1.1) -ка; (1.2) -ка czeski: (1.1) -ka; (1.2) -ka duński: (1.2) hun- jidysz: (1.2) ־ין (-in) rosyjski: (1.1) -ка; (1.2) -ка, -ша słowacki: (1.1) -ka; (1.2) -ka słoweński: (1.2) -ka ukraiński: (1.1) -ка; (1.2) -ка wilamowski: (1.2) -yn
-ka ()
przyrostek (1.1) tworzy zdrobnienia rzeczowników rodzaju żeńskiego (1.2) tworzy rzeczowniki rodzaju żeńskiego
(1.1) tráva + -ka = travka → trawka (1.2) Rumun + -ka = Rumunka → Rumunka (1.2) astronom + -ka = astronomka → astronomka
-ek
(1.1) Zazwyczaj występuje przy tym alternacja iloczasu samogłosekElżbieta Szczepańska, Zdrobnienia dawniej i dziś – kilka uwag na materiale czeskim i polskim, „Bohemistyka” nr 4/2009, s. 251..
-ka ()
przyrostek (1.1) tworzy zdrobnienia rzeczowników rodzaju żeńskiego (1.2) tworzy rzeczowniki rodzaju żeńskiego
(1.1) tráva + -ka = trávka → trawka (1.2) Rumun + -ka = Rumunka → Rumunka (1.2) astronóm + -ka = astronómka → astronomka
-ka ()
przyrostek (1.1) tworzy rzeczowniki rodzaju żeńskiego
(1.1) medved + -ka = medvedka → niedźwiedzica (1.1) Madžar + -ka = Madžarka → Węgierka