wierzchowiec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) koń do jazdy wierzchem, w siodle (1.2) czubek, wierzchołek
(1.1)
(1.1) Mój wierzchowiec wpadł do jakiegoś dołu, wypełnionego rudą, cuchnącą wodąFerdynand Ossendowski, Męczeńska włóczęga (wyd. 1929). (1.1) Odjechawszy kawałek dalej, pan i sługa zsiedli ze swoich wierzchowców i puścili je na trawę, a sami posilali się z zawiniątka, które Sanczo zdjął z osłaZbigniew Kamiński (Cervantes), Don Kiszot z la Manczy i jego przygody (wyd. 1900).
(1.1) rasowy / spłoszony / wspaniały wierzchowiec • dosiąść / dosiadać / popędzić / siodłać wierzchowca • jechać na wierzchowcu
(1.1) rumak; wierzchowy
(1.1) koń
wierzchowy /, wierzch , wierzchowina wierzchni, wierzchowy wierzchem
angielski: (1.1) mount arabski: (1.1) جواد (ǧawād) czeczeński: (1.1) дин francuski: (1.1) monture niemiecki: (1.1) Reitpferd , Reittier węgierski: (1.1) hátasló włoski: (1.1) cavallo da sella , destriero , alfana , cavalcatura