spadkobierca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś (1.2) osoba, która kontynuuje jakieś dzieło, sprawę lub tradycję
(1.1-2)
(1.1) Spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy. (1.2) Totonakowie należą do bezpośrednich spadkobierców kultury olmeckiej.
(1.1) spadkobierca fortuny (1.2) spadkobierca tradycji
(1.1) sukcesor, dziedzic (1.2) sukcesor
(1.1) spadkodawca, testator
(1.2) kontynuator
spadkobranie spadkobierczyni
amharski: (1.1) ወራሽ angielski: (1.1) heir, inheritor, successor arabski: (1.1) وارث baskijski: (1.1) jaraunsle, oinorde, oinordeko białoruski: (1.1) спадкаемец , наследнік ; (1.2) спадкаемец , наследнік dolnołużycki: (1.1) derbnik francuski: (1.1) héritier , successeur hiszpański: (1.1) heredero interlingua: (1.1) herede, hereditario kataloński: (1.1) hereu kazachski: (1.1) мұрагер, мирасқор niemiecki: (1.1) Erbe nowogrecki: (1.1) κληρονόμος nowopruski: (1.1) weldūns portugalski: (1.1) sucessor rosyjski: (1.1) насле́дник ; (1.2) наследник , последователь szwedzki: (1.1) arvinge ukraiński: (1.1) наслідник ; (1.2) наслідник włoski: (1.1) erede