ukształtować ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( kształtować) (1.1) nadać kształt (1.2) wpłynąć na coś
(1.1-2)
(1.1) Inigo wzruszył ramionami. Wskutek tego ruchu coś srebrzystego wystrzeliło mu z rękawa; była to starannie ukształtowana klinga, wyściełana z jednej strony i ustawiająca się wzdłuż kantu dłoni. (1.1) Inżynier Jaworski ukształtował nasze wszystkie postulaty w formie listu otwartego do prezesa. (1.2) Biedny głupi skurwysyn, któremu się wydawało, że otaczającą go rzeczywistość można wykorzystać, ukształtować wedle jego woli, kontrolować i regulować. (1.2) W wywiadzie dla jednego z regionalnych dzienników artysta przyznał, że jego światopogląd ukształtowała nie tyle szkoła, co dziadkowie i ulubione lektury.
uformować
kształtowanie , kształt, ukształtowanie, ukształtowywanie kształtować kształtny, kształtowy
rosyjski: (1.1) сформовать, разработать