ordono ()
rzeczownik (1.1) rozkaz (1.2) komenda, rozkaz
(1)
(1.1) Mi restas tie ĉi laŭ la ordono de mia estro. → Zostałem tutaj zgodnie z rozkazem mojego przełożonego. (1.1) La soldato servis sub ordonoj de kolonelo. → Żołnierz służył pod rozkazami pułkownika.
ordoni ordona bezono estas plej forta ordono • de la volo la ordono pli efikas ol bastono • deziro kaj inklino ordonon ne obeas • lin tuŝas nek admono, nek ordono • peto de barono estas ordono • propra volo ordonon superas