__TOC__ दैव ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) przeznaczenie, los
(1.1) दैववाद → fatalizm
दैव ()
przymiotnik (1.1) boski, boży, niebiański (1.2) królewski (1.3) losowy, zależny od losu/przeznaczenia rzeczownik, rodzaj męski (2.1) czciciel boga (2.2) bóg, bóstwo rzeczownik, rodzaj nijaki (3.1) los, przeznaczenie, szczęście, traf
(2.2) सुर, मरुत्, देवता, अमर, बुध
दैवक, देवक, दैवत, दैवत्य, दैविक, दैव्य, अदेव, दिव्य, अदेवयत् दैवतस् दैविन् , दिव्य /