__TOC__ symetria () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) właściwość figury, bryły lub ogólnie dowolnego obiektu matematycznego, polegająca na tym, iż istnieje należące do pewnej zadanej klasy przekształcenie niebędące identycznością, które odwzorowuje dany obiekt na niego samego; (1.2) właściwość danego przedmiotu, według której możliwe jest podzielenie go na dwie połówki będące swoim lustrzanym odbiciem (1.3) równowaga i zgodność pomiędzy poszczególnymi elementami całości
(1.1-3)
(1.1) symetria środkowa • symetria osiowa • symetria płaszczyznowa • oś symetrii • płaszczyzna symetrii • środek symetrii (1.2) symetria dwuboczna
(1.2) asymetria (1.2) asymetria
symetryczność , symetrysta , symetralna symetryczny symetrycznie
< < (symmetría) < sým-metros → współmierny
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Matematyka
angielski: (1.1) symmetry; (1.2) symmetry baskijski: (1.1) simetria białoruski: (1.2) сіметрыя ; (1.3) сіметрыя bułgarski: (1.1) симетрия duński: (1.2) symmetri ; (1.3) symmetri francuski: (1.1) symétrie hiszpański: (1.1) simetría interlingua: (1.1) symmetria jidysz: (1.1) סימעטריע (simetrje) kataloński: (1.1) simetria niemiecki: (1.1) Symmetrie nowogrecki: (1.1) συμμετρία ; (1.2) συμμετρία rosyjski: (1.1) симме́трия słowacki: (1.1) symetria szwedzki: (1.1) symmetri węgierski: (1.1) szimmetria włoski: (1.1) simmetria
symetria ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) symetria (1.2) symetria
(1.1) symetria obrazca / tela (1.2) stredová / osová / rovinná symetria
(1.1) súmernosť
(1.1) asymetria
symetrickosť symetrický symetricky