__TOC__ fallo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) błąd, pomyłka (1.2) chybienie, spudłowanie, pudło (1.3) brak karty do koloru (1.4) wakat po osobie, która się nie stawiła na wezwanie (1.5) wyrok, orzeczenie (1.6) postanowienie, decyzja przymiotnik (2.1) niemający karty do koloru (2.2) słaby, omdlały (2.3) o kłosie zboża: niedojrzały
(3.1)
(1) fallos (2) fallo , falla ; fallos , fallas
(1.1) cometer un fallo → popełniać błąd • fallo humano → błąd ludzki (1.3) tener fallo a espadas… → (zob. kolokacje 2.1) (1.5) fallo judicial → wyrok sądowy (2.1) estar fallo a espadas / copas / oros / bastos → (w hiszpańskiej talii kart) nie mieć koloru
(1.1) error, falta, equivocación, yerro, erro, (1.2) desacierto (1.5) sentencia, resolución, dictamen, veredicto, decreto (1.6) decisión (2.2) desfallecido
(1.2) acierto
(1.1-4) (2.1-3) fallar, fallir fallido, fallero, fallidero falla , fallada , fallador , falladora , fallero , fallera , fallido (1.5-6) fallar, hallar, hallarse hallador, hallado, fallador hallazgo , hallada , fallamiento , hallamiento , fallazgo
echar el fallo → wydawać wyrok
(1.1-4) (2.1-3) < < → wada, defekt (1.5-6) <
fallo ()
czasownik (1.1) kłamać, oszukiwać, zwodzić
(1.1) fallo, fallere, fefelli, falsum
falsum falsus, fallax
(1.1) quis fallere possit amantem
fallo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) błąd, pomyłka (1.2) grzech, wina (1.3) usterka, wada (1.4) faul (1.5) fallus