__TOC__ beligerante ()
przymiotnik (1.1) wojujący; prowadzący lub biorący udział w wojnie (1.2) o charakterze: wojowniczy, bojowy
(1.2) oldarkor
beligerante ()
przymiotnik (1.1) wojujący; prowadzący lub biorący udział w wojnie (1.2) o charakterze: wojowniczy, bojowy rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (2.1) (kraj, osoba) prowadzący wojnę, walkę
(1) beligerante /; beligerantes / (2) beligerantes
(1.1) Los países beligerantes están considerando un acceso a las negociaciones de paz. → Państwa prowadzące wojnę rozważają przyłączenie się do rozmów pokojowych. (1.1) Las autoridades internacionales reclaman a las partes beligerantes el cese del sacrificio de civiles durante el conflicto. → Władze międzynarodowe domagają się od stron wojujących o zaprzestanie mordowania cywili podczas konfliktu.
(1.1, 2.1) contendiente, combatiente (1.2) combativo, belígero
belígero beligerancia
, belligĕrantis, czynny czasu teraźniejszego od belligerāre