otawa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) trawa odrastająca ponownie po skoszeniu; (1.2) drugi pokos, zbiór siana z powtórnie skoszonej trawy
(1.1-2)
(1.1) Skręcił z drogi w lewo, przeciął jęzor łąkowej otawy i zanurzył się w cienisty olszniakTytus Karpowicz, Bałabuszka – Złoty Lis, Wyd. Iskry, Warszawa 1958, s. 102..
(1.1) łąkowa / odrosła otawa • kosić otawę
(1.2) potraw, drugi pokos
bułgarski: (1.1) отава czeski: (1.1) otava rosyjski: (1.1) отава ukraiński: (1.1) ота́ва