nadparlamentaryzacja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sytuacja w układzie położenia politycznego centrum decyzyjnego w centralnych instytucjach państwowych, polegająca na przeniesieniu punktu podejmowania najważniejszych decyzji do parlamentuAndrzej Antoszewski, Ryszard Herbut, Demokracje Europy Środkowo-Wschodniej w perspektywie porównawczej, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1997, ISBN 9788322916377, s. 245.
(1.1)
(1.1) W przeciwnym razie grozi nam kolejny obrót „błędnego koła nieuczestnictwa”, w którym mimo niskiej frekwencji parlament i tak zostanie wybrany, a to sprzyjać będzie nadpartycypacji, polegającej na zawłaszczaniu przestrzeni publicznej przez partie polityczne, oraz nadparlamentaryzacji, która oznacza, że jedynym forum debaty w kwestiach publicznych staje się - niereprezentatywny i fatalnie odbierany przez społeczeństwo - parlament.Agnieszka Kasińska-Metryka, Zachowania wyborcze społeczeństwa polskiego po roku 1989: próba oglądu i analiza zjawiska, Wydawnictwo Akademii Świętokrzyskiej, 2006, ISBN 9788371333101, s. 140.