modestia () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) skromność
(1.1)
(1.1) Jedni, fałszywej modestii pełni, zwierzają się czytelnikowi (choć ich o to nie prosił), jako pełni wielkiej dystynkcji i niemniejszej doskonałości przyjaciele przymusili ich do wydania na świat tego, co dla własnej satysfakcji napisawszy, chcieli mieć w ukryciu.
(1.1) Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 16.
modestia ()
rzeczownik (1.1) modestia, skromność (1.2) wstydliwość, skromność
(1.1) apaltasun (1.2) lotsa
modestia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) skromność, prostota, obyczajność
(1.1) modestia; modestias
(1.1) Este gran científico, a pesar de sus éxitos, siempre habla con gran modestia. → Ten wielki naukowiec, pomimo swoich sukcesów, zawsze mówi z wielką skromnością.
(1.1) humildad, sencillez, sobriedad
(1.1) inmodestia, presunción, ostentación
modesto modestamente
modestia ()
rzeczownik (1.1) skromność
modeste
modestia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) umiar (1.2) skromność
(1.1-2) modestia, modestiae
modestia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) skromność (1.2) wstyd