सुख

__TOC__ सुख ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szczęście, radość

(1.1) (sukha)

सुख ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) szczęście, radość (1.2) przyjemność przymiotnik (2.1) przyjemnySir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, s. 1220 (2.2) łagodny

(1.1) सुम्न, आनन्द, नान्दी (1.2) नान्दी (2.1) रञ्जक, सुखाकृत, आभिरामिक, रञ्जन

(1.1) खेद, अवसन्नता, माढि, सन्ताप

(1) źródłosłów dla (sukh),