runa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) znak pisma runicznego; (1.2) gry wideo magiczny symbol lub niewielki przedmiot z takim symbolem
(1.1) runolog • runologia
runy runiczny
słowacki: (1.1) runa węgierski: (1.1) rúna
runa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) litera z alfabetu run (1.2) zabytek pisma runicznego (1.3) rodzaj małego ziemniaka rzeczownik, rodzaj męski (2.1) Indianin
(1) runas
(1.1) escrito con runas → napisany runami
(1.3) papa (2.1) indio
rúnico, runo
(1.1-2) < (2) z języka keczua
(1.2) przeważnie w
runa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) oszczep, dziryt (1.2) pismo runiczne
(1.1-2) rūna, rūnae
runa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mowa (zdolność mówienia) (1.2) mowa, przemówienie
(1.1) runas orgāni → narządy mowy
runāšana
runa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) runa
runový
runa ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) runa
(1.1) en runa, runan, runor, runorna
(1.1) runinskrift
runa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) runa
(1.1) runa; rune
(1.1) runologia
runite runico