jatka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sklep z mięsem, zwłaszcza prymitywny (1.2) bójka zakończona krwawo (1.3) prowizoryczny budynekVioletta Machnicka, Uwagi o słownictwie „Kronik” Bolesława Prusa, „Acta Universitatis Lodziensis”, „Folia Linguistica” 39/1999, s. 55.
(1.1-2)
(1.2) Za Leszkiem jest Kraków zdolny do wszelkich bijatyk lub jatek; za Mieszka poznańskie rycerstwo da sobie obciąć podatekJacek Kowalski, Pieśń o bitwie pod Mozgawą..
(1.1) tania jatka (1.2) krwawa jatka
(1.3) w polszczyźnie od XVI wieku
niemiecki: (1.1) Fleischbank , Scharren ; (1.2) Schlachtbank wilamowski: (1.1) fłasieraj