__TOC__ mercante ()
przymiotnik (1.1) handlowy, kupiecki (1.2) handlujący rzeczownik, rodzaj męski (2.1) handlarz rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) handlarka
(1) mercante /; mercantes / (2) (3) mercantes
(1.1) buque mercante, navío mercante → statek handlowy
(1.1) mercantil (2.1) mercader (3.1) mercadera
mercar, mercadear mercantil mercancía
czynny od mercar
mercante ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kupiec, handlarz, handlowiec
(2.1)
(1.1) mercante; mercanti
(1.1) commerciante, negoziante, venditore
mercanteggiamento , mercantessa , mercantile , mercantilismo , mercantilista , mercanzia , mercatale , mercatante , mercatantessa , mercatanzia , mercatino , mercatistica , mercatizzazione , mercato , mercatura , merce , merceria , merciaio , merciaiolo , mercimonio mercanteggiare, mercare, mercatare mercanteggiabile, mercantesco, mercantile, mercantilista, mercantilistico, mercatale mercantilmente
fare orecchie da mercante → udawać głuchego
(1.1)