dożywotni ()
, ,
przymiotnik (1.1) taki, który potrwa do końca czyjegoś życia
(1.1)
(1.1) Różne rzeczypospolite miewały obieranych naczelników swoich: to w jednej na rok jeden konsul, to w innej prezydent na lat dziesięć, to jeszcze w innych, dożywotni dożowie. W rzeszy niemieckiej obierany był dożywotni cesarz.Joachim Lelewel Dzieje polski które stryj synowcom swoim opowiedział, nakładem Zygmunta Schlettera, Wrocław 1843, s. 170-171
(1.1) dożywotni wyrok / zakaz / zapis / senator • dożywotnia renta / gwarancja / służebność • dożywotnie zesłanie / użytkowanie / stanowisko
(1.1) doczesny
dożywocie , dożywotnik dożyć, dożywać dożywotnio, dożywotnie
angielski: (1.1) lifelong białoruski: (1.1) пажыццёвы bułgarski: (1.1) пожи́знен czeski: (1.1) celoživotní esperanto: (1.1) dumviva, ĝismorta francuski: (1.1) viager hiszpański: (1.1) vitalicio niemiecki: (1.1) lebenslang, lebenslänglich nowogrecki: (1.1) ισόβιος rosyjski: (1.1) пожи́зненный sanskryt: (1.1) आमरणान्त szwedzki: (1.1) livslång ukraiński: (1.1) дові́чний