węglarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego; (1.2) ktoś, kto zajmuje się handlem węglem lub jego dowozem (1.3) (1.4) rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) lis wyróżniający się czarnym umaszczeniem pyska, podbrzusza i stawekMarek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie, Wyd. MON, Warszawa 1986, s. 175.
(1.1-4) (2.1)
(1.1) Raz jeden węglarz szedł do lasu wypalać węgiel i spotkał niedźwiedziaDorota Simonides, Skarb w garncu. Humor ludowy Słowian zachodnich, Instytut Śląski, Opole 1979.. (1.2) Potem parowóz gwizdnie, ciągnie pociąg do Warszawy, a z wagonu węglarz zabiera węgiel na wóz i przywozi do nasAleksander Janowski, Pogadanki krajoznawcze. Podręcznik do początkowej nauki krajoznawstwa, Wyd. M. Arcta, Warszawa 1921, s. 33.. (1.3) Podejrzewano go o kontakty z francuską tajną organizacją rewolucyjną węglarzy i […] wtrącono do więzieniaWalenty Zwierkowski, Władysław Lewandowski, Rys powstania, walki i działań Polaków 1830 i 1831 roku, Książka i Wiedza, Warszawa 1973, s. XXIX.. (2.1) Łapy błotnych węglarzy mają rozstaw palców większy, ułatwiający im poruszanie się na gruncie grząskim i zapadającym, jednakże są krótszeTytus Karpowicz, Bałabuszka – Złoty Lis, Wyd. Iskry, Warszawa 1958, s. 10..
(1.1) kurzak
węgiel , węglan , węglowiec , węgielnica , węglarka , węglarstwo , węgielek , węglik węglowy, węglanowy, węglarski
(1.1-4)
(1.1)
angielski: (1.2) coalman baskijski: (1.1) ikazkin; (1.2) ikazketari białoruski: (1.1) вугальшчык ; (1.2) вугальшчык czeski: (1.1) uhlíř duński: (1.1) kulsvier francuski: (1.1) charbonnier hiszpański: (1.1) carbonero kataloński: (1.1) carboner niemiecki: (1.1) Köhler nowogrecki: (1.1) καρβουνιάρης ; (1.2) καρβουνιάρης rosyjski: (1.1) угольщик ; (1.2) угольщик szwedzki: (1.1) kolare