monotonia () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) jednostajny, powtarzalny stan bez urozmaicenia
(1.1) Nie wiedzieli, co wymyślić, by przerwać tę monotonięNa podstawie: .
(1.1) monotonia krajobrazu / życia
(1.1) monotonność, szarość
monotonny monotonnie
angielski: (1.1) monotony arabski: (1.1) رتابة duński: (1.1) monotoni francuski: (1.1) uniformité , monotonie hiszpański: (1.1) monotonía interlingua: (1.1) monotonia niemiecki: (1.1) Monotonie nowogrecki: (1.1) μονοτονία rosyjski: (1.1) монотонность turecki: (1.1) monotonluk węgierski: (1.1) monotónia włoski: (1.1) monotonia
monotonia ()
rzeczownik (1.1) monotonia
monotono
monotonia ()
rzeczownik (1.1) monotonia
monotone
monotonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) monotonia (jednostajność tonu) (1.2) monotonia (brak uroku)
(1.1-2) monotonia; monotonie
(1.1) la monotonia di una voce → monotonia głosu (1.2) la monotonia della vita → monotonia życia
(1.1) uniformità (1.2) piattezza, uniformità
(1.1) varietà, vivacità (1.2) multiformità, varietà
monotono monotonamente